timur selçuk çalıyor kafamın içinde

yetişmesi gereken işler...

zorluklar, zorunluluklar...

yoklar, yoğunluklar...

arkadan gelen kalleş bir hançer...

insanları tanımanın zorluğu...

Bu hafta da böyle geçti. Neyse ki doktora başvurusu için gereken belgelerimi tamamlayabildim. Şimdi portfolyomu düzenlemek için bir haftam kaldı. Hiç öyle heyecanlı falan da değilim. Eminim kendimden. Umarım yolunda gider her şey.

Kafamı toplayıp yazmam gereken çok fazla şey var. Şu çizgi roman ve animasyon müzesi gezisini detaylı yazacağım. Fotoğrafların bir kısmının bulanık çıkmış olması ne kötü... Sonra bu yıl anlattığım derslerin notları var onları toparlayacağım. Son zamanlarda en çok istediğim, hatta delice hayal ettiğim şey diyelim; adam gibi bir tablet ve notebook'a da art rage, paint gibi programlarımı ekleyip tatilde çalışmak. Keşke şu dünya masalları projesi başlasa...

Arabaya binsek... Sevdiğim şarkılar çalsa radyoda. Yollar böyle aksa aksa gitse. Bir gördüğümü bir daha görmesem. Ağaçlar, yol kenarında otlayan inekler, dağlar... Başımı koltuğun arkalığına yaslasam. Sonra gölge ve çeşmesi olan bir açıklıkta mola versek... İpek kuzuların peşinden koşsa... Hiç olmazsa bir hafta işler geride kalsa, biz yine üçümüz bir aile olsak.

Küçük kızım büyüyor...

Bu günlerde kreş başvuruları başlıyor. İpek 2004 doğumlu, aslında uzun bir süre erken olduğunu düşündüm. Bir sene daha anneanneyle olsun dedim. Ama son zamanlarda bu sonbaharda kreşe başlatmayı düşünüyorum. Fikirlerim değişti, çünkü İpek çok sosyal bir çocuk ve kışın ne kadar olsa arkadaşsız kalıyor. Gerçi kreşte yapabileceği aktivitelerin pek çoğunu evde zaten yapıyoruz ama arkadaşlık kurması, paylaşarak oyun oynaması da önemli. Zaten 2004 doğumluları yarım gün alıyorlar. Tam gün adapte olamıyorlarmış. Bu nedenle geçtiğimiz hafta (...) kreşine gidip bir ön gezi yaptık. İpek dünden razı, çok hevesli... Yine de içimde bir kararsızlık yok değil. Bir yanım da kıyamıyor galiba, sabahtan öğleye kadar gidecek, erkenden uyanacak vs... Enerjisini atabilmesi belki daha mümkün olur böyle kışın...

Diğer yandan, 2007-2008 öğretim yılı bitti. Okulda bir bitiş toplantısı yapıldı, geçen yılın bir dökümü çıkarıldı. Benim için güzel bir yıldı, öğrencim azdı, alışmam kolay oldu. Önümüzdeki yıl neyi nasıl yapacağımı şimdi daha net biliyorum. Son günlerde güzel bir gelişme de oldu, doktoraya başvuru için ÜDS barajı 75'ten 70'e indi. Bu, istediğim bölüme başvurabilmem demek oluyor... Başvurular, sınavlar sonra seçim derken Ağustos'ta Ayvalık'a gitmek en uygunu sanırım. Denizi özledim. Bol bol zeytinyağlı deniz börülcesi yemeyi planlıyorum. Şimdiden! :)

Sevimli Dinozor Impy

Kızımla ilk kez sinemada çocuk filmi izledik. Filmi İkimiz de sevdik, İpek nasıl dikkati dağılmadan takip ediyor şaşırıyorum ama hoşuma da gidiyor. Bir sinefil yetiştirme yolundayız sanırım :) Mısırımızı da alıp anne kız yan yana kurulduk koltuklara...